Kæra blogg.

Ésúss minn. Ég var næstum búin að gleyma þér. Bara næstum. Æji það er svo margt annað við að vera. Svo allt í einu þá rofaði til í þokunni og ég fór og gáði hvort að það væri einhver sem er að líta hér inn.... og nú það er alltaf einhverjir... Kannski eru það bara einhverjir sem þekkja engann eða eru hættir að vinna. Eða jafnvel einhverjir sem eru ekki læsir eða þjást af drunga og vilja lyfta sér upp. Fyrir þá sem eru hættir að vinna þá er alltaf hægt að koma hingað til mín og raða í stafrófsröð í eldhússkápana og í litasetteringu í fataskápana, sko ef þið hafið ekkert að gera. Og fyrir þá sem þekkja engann þá hef ég þann óskapar galla að tala við alla um allt svo að það væri þá hægt að panta hjá mér viðtalsbil. Jafnvel hitta á mig í Kjörbúðinni.

En sko þeir sem eru ekki læsir vita ekkert um kosti mína svo að þið hin verðið að predika yfir hausamótunum á þeim. Já, þið sem þjáist af drunga! Það er aftur flóknara mál. Ef að drunginn er tilkomin af því að þið hafið verið ódæl... hættiði að vera það og reynið að vera betri manneskjur. Það er drungaminnkandi, það vita allir, fáið ykkur svo örlitla flís af 70% súkkulaði. Ef að drunginn er af óþekktri ástæðu þá er alltaf gott að lesa stefnuræðu Sjálfstæðisflokksins. Þið eigið eftir að veltast um af hlátri. Nú og ef þið eruð að leita af upplífgandi, sálarstyrkjandi, hvetjandi, nærandi, innblásturs og innihaldsríkum fagurgala um mig undirritaða, þá ertu nú aldeilis sjáðu til komin á réttan stað. Það er sko hér á þessari síðu sem ég get svoleiðis algjörlega sleppt mér í sjálfshælingum. Enda er það nú þannig að svona sjálfskrif eru oft eins og minningargrein. Ég vildi að ég gæti skrifað mína eigin minningu í nafni einhvers annars. Þá gæti ég svoleiðis bent á kosti mína með stæl. Ég myndi auðvitað byrja á því að minnast á hvað ég væri nú falleg. Svo myndi ég auðvitað minnast á það mjög fljótlega hvað ég væri vel gefin og vel lesin. Ég væri kannski ekkert að minnast á að lesturinn fælist helst í því að komast yfir sem flestar dularfullar-ævintýrasögur, ástarsögur í anda Barböru Cartlands og svo glæpasögur rétt fyrir tvítugt og fram á þennan dag. Nú og svo myndi ég auðvitað minnast á að ég bæri titilinn "móðir ársins" öll árin. Já og svo myndi ég auðvitað sverja að ég væri langbesti bakari á suðurlandi og víðar en að titlinum hefði verið náð af mér með klækjum. Kötturinn bæri svo sjálfur vitni á videói um gæði mín. Hænurnar kæmu fram á miðilsfundi og segðust hafa tekið frá hornskrifstofu í himnaríki handa mér. En sko það væri nú elskulegur og ástkær eiginmaður minn sem gæti helst borið vitni um ágæti mitt, sko ef hann hefði ekki algjörlega tapað minninu. Sem virðist þó vera svolítið gloppótt því að hann man allt nema eftir mér. Enn væri það nú skrítnara ef að hann hefði ekki skírt uppáhalds naglbítinn sinn eftir mér. Sko þennan sem hann notar til að bíta hausana af skömmunum. Já ég get sagt ykkur það að maður á að eiga til minningagrein á lager ef að maður vill koma einhverju sérstöku á framfæri. Sama hvort að það er fyrir eða eftir mans eigin dauða. Þetta á við bæði þá sem eiga á dauða sínum von og svo líka þeir sem verða allra kerlinga elstir eins og ég.

Stelpa, snót, stúlka

 Eftir að hafa horft á breska þáttinn „Konur í kvikmyndum“ (From Weepies to Chick Flicks) er ég enn sannfærðari en áður um að það er samsæri í gangi. Karlasamsæri. Ég er viss um að karlmenn ætla að yfirtaka heiminn. Jafnvel útrýma konum. Eða kannski erum við konur að útrýma okkur. Allavegana er það þannig að konur eru alltaf soldið vitlausari en karlmenn í myndum. Alveg sama hvort að það eru bíómyndir eða þættir. Og ef að konur eru gáfaðri og flinkari í einhverjum þætti eða bíómynd, þá er konur frekar og stjórnsamar. Þetta hefur samt lagast heilmikið frá því að mamma var ung (mamma mín er fædd ´21) og fór í bíó. Þá voru konur sko sætar og vitlausar eða sætar og sköss.

Eins og Scarlett O’ Hara (Vivian Leigh) í Gone with the Wind... ég meina hún svona agalegt skass... Vildi bara ekki giftast Rhett Butler (Clark Gable). Ég meina hann eldgamall og hrukkóttur, fyllibytta og ofsalega ríkur, og hún svona agalega sæt. Í þeirri bíómynd eru dulin skilaboð... þó að kallinn sé gamall og fyllibytta og konan ungt sætt skass... þá á hún að gera eins og henni er sagt, annars getur hún lent í ástarsorg. Og karlmenn láta sko ekki bjóða sér neina vitleysu og þurfa sko ekki á neinum að halda, annað en konur sem eru svo viðkvæmar.

Tökum næst James Bond. Hann er klár karl. Kann allt og veit allt. Ótrúlega úrræðagóður. Vefur konum um fingur sér. Allskonar fegurðardrottningum sem eru svo mjóar að þær, fullorðnar konurnar, ganga í barnafötum og með demanta í öllum litum. Hann sefur hjá þeim öllum þó að þær séu næstum allar svikakvenndi. En hann sefur ekki hjá Miss Moneypenny. Hún er líka útivinnandi og svo er hún líka ekkert svo sæt, en voða snyrtileg og svona líka agalega góð. En hann lofar henni að kannski einhvern daginn þá..... vá hvað hún má vera þakklát. En Bond drepur líka allar konur sem eru vondar. Stundum veit hann að þær eru vondar en hann sefur samt hjá þeim og sko ekki til neins nema að sofa hjá þeim. Ég man ekki eftir því að kona geri svoleiðis í neinni mynd eða þætti. En ég man eftir því úr mörgum þáttum og myndum að kona sofi hjá vondum mönnum til að fá peninga eða völd eða bara til að sýna hvað hún er vond. Já, konur eru doldið varasamar.

Þegar Elvis var frægastur og lék í bíómyndum, þá voru konur upp á punt. Þær svona stóðu og hölluðu sér upp að dyrastöfum og horfðu með aðdáun á hann. Stundum fengu þær að reykja. Og ef að eitthvað var að, þá settu þær handarbakið á ennið, (konur eru hættar því núna sem betur fer) nú eða bara stöppuðu niður fótunum og görguðu eða grenjuðu og vinkonurnar komu og hugguðu. Elvis gerði það aldrei. Hann er karlmaður og fær það sem hann vill eða bara reddar sér. Konur geta það ekki, þær eru svo hjálparlausar.

Svo var það hippatímabilið. Þá brenndu konur brjóstahaldarana sína og karlar gerðu grín af því. Líka í bíómyndum. Enda bara doldið fyndið atriði. Eða hvað? Ég sé ekki fyrir mér að karlmenn færu að brenna pungbindin sín. En það varð samt þá sem konur fengu að vera aðeins meira en bara sætar. Og já, það var líka þá sem konur fóru að vera allsberar við minnsta tilefni. Karlmenn voru bara allsberir ef að það þurfti. Æji, konur eru svo lausgirtar.

Svo var það Grease tímabilið. Í þeirri mynd er Sandy ( Olavia Newton-John) svona soldið vitlaus, saklaus, sæt og góð. Og Danny ( John Travolta) bara töffari. Og til að þau gætu náð saman þá varð Sandy að breyta sér. Hún varð að verða meiri pæja til að geta átt svona flottan töffara. Þarna  í millitíðinni voru svo skilaboð um að það væri ekki gott að vera lauslátur. Allavegana ekki ef þú ert stelpa. En að sjálfsögðu í lagi fyrir stráka. Strákarnir gerðu við bíla og fóru í kapp á meðan stelpurnar voru að reykja og í náttfatapartýum. Já, það voru líka skilaboð um að hætta ekki í skóla en það voru bara skilaboð fyrir stelpur (Beauty school drop out). Enda mega stelpur ekki gleyma því að vera sætar.

DISCO. Saturday Night Fever. Ég man þann dag. Þá bara allt í einu mátti allt. Stelpur máttu og strákar máttu. Vá! hvað það var mikið frelsi. Eða var það ekki? En  það er samt soldið skrítið að í tísku var svona stelpu-strákar. En sko stráka-stelpur. Strákarnir voru soldið vitlausir og stelpurnar svo agalega ráðagóðar.

„Bobby C.: I have a friend. He's a very good friend, and he got a girl pregnant. And I wanted to know: if you had to make a choice between getting an abortion and having to get married, what would you do?
Stephanie: Well, who would I have to marry?
Bobby C.: You'd have to marry me.
Stephanie: I think I'd get an abortion.“ S-N-F.

Þessar samræður hefðu verið alveg gjörsamlega stranglega bannaðar í tíð móður minnar. En þarna voru stelpur farnar að sýna sjálfstæði.When Harry met Sally. Hann sagði henni að stelpur og strákar gætu aldrei verið vinir. Hún sagði honum að allar konur gerðu sér upp fullnægingu. En þau enda samt á að vera kærustupar.

„ Harry Burns: There are two kinds of women: high maintenance and low maintenance.
Sally Albright: Which one am I?
Harry Burns: You're the worst kind; you're high maintenance but you think you're low maintenance.
Sally Albright: I don't see that.
Harry Burns: You don't see that? Waiter, I'll begin with a house salad, but I don't want the regular dressing. I'll have the balsamic vinegar and oil, but on the side. And then the salmon with the mustard sauce, but I want the mustard sauce on the side. "On the side" is a very big thing for you.
Sally Albright: Well, I just want it the way I want it.
Harry Burns: I know; high maintenance“.

Svo er það sena þar sem vinir þeirra rífast og að sjálfsögðu er það út af því að hún er svo frek en hann svo ákveðin. Sýnd sena þar sem Harry talar við vin sinn og Sally talar við vinkonu sína í síma á sama tíma... og það er akkúrat svona hún sagði/hann sagði. Tvö ólík sjónarhorn á sama hlutnum. Harry þessi sterki og Sally svona líka agalega taugabiluð.

Silence of the Lambs. Vá! hvað Clarise var flott. Hún er gáfuð og... bíddu hún er svona stráka-stelpa. Jæja, hún reddaði sér. En samt sem áður nær vondi kallinn að snúa á hana. Kannski var það bara til að gera framhaldsmynd. Ég veit það ekki. Karlmaðurinn snéri allavegana á litlu sætu Clarise sem er samt svo klár.

Legally Blond. Guð minn góður. Af hverju eru stelpur að horfa á þessa vitleysu?  Þegar hér er komið sögu hefur verulega farið að halla undan fæti eða þá að ég er orðin gömul...  En hvort að karlar eru að útrýma konum eða konur eru að gera það sjálfar... ég bara veit það ekki.

Ég er bara kona.

Kæri ísskápur.

Thou shalt not weigh more than thy refrigerator. Sem myndi þá á ylhýra leggjast einhvernveginn svona: Farðu í megrun áður en þú verður þyngi en ísskápurinn þinn.  Og taktu skiptimiða!

Iðunn og eplin

Einu sinni voru þrír gamlir kallar á ferðalagi sem hétu Óðinn, Loki og Hænir. Þeir áttu ekkert að éta. Þeir stálu sér kjöti í Bónus. Fóru með það og settu á gasgrillið. Grillið var eitthvað bilað og því var ekki hægt að grilla það. Það kom maður að hjálpa þeim. Hann var í grænu dúnvesti og með svakalega mikið af hrukkum og var alltaf kallaður Þjassi Örn. Hann sagði þeim að hann skyldi hjálpa þeim að redda gasi ef þeir gæfu sér að éta. Goggi Örn skrúfaði frá gasinu og byrjaði að grilla. Goggi er alltaf að narta í kjötið á meðan hann er að grilla en gefur hinum ekki með sér. Hinir eru líka mjög svangir alveg eins og Goggi Örn. Loki verður alveg brjálaður úr hungri og slær Þjassa Örn í hausinn með grilltöngunum og skipaði honum að hætta að éta allt áður en þeir myndu leggja á borð. Þá varð Þjassi Örn brjálaður og náði í þyrluna sína, tróð Loka inn í hana og flaug með hann hátt upp í loft.Svo hótaði Þjassi Örn að láta Loka detta niður og steindrepa ef að hann léti sig ekki fá Iðunni snyrtifræðing og töfrahrukkukremið með henni. En sko Ingunn var nágranni Loka og átti alveg rosalega gott hrukkukrem með eplalykt. Loki lofaði öllu fögru og þá flaug Þjassi Örn með hann niður aftur og Loki gat farið aftur til vina sinna að borða grillmat sem að var akkúrat tilbúin þegar hann kom aftur.En sko nú átti Loki eftir að fara með Iðunni snyrtifræðing og hrukkukremið hennar til Þjassa Arnar. Loki laug að henni  að það væri maður sem vildi kaupa af henni mikið af kremum. Iðunn snyrtifræðingur fór ofsalega glöð með honum. En þá kom Þjassi Örn aftur og stal Iðunni og öllum töfrahrukkukremunum hennar . Hann fór með hana útí skóg þar sem hann átti heima.Vinir Iðunnar snyrtifræðings fatta að það er búið að stela henni og hringja strax í 1 1 2. Þar er vinum hennar sagt að það verði sendir út leitarflokkar frá Slysavarnafélaginu Landsbjörg að leita af henni. Frissi sem vinnur hjá Slysavarnafélaginu  Landsbjörg hringir í gemmsann hjá Loka og spyr hvort að hann viti hvar Iðunn snyrtifræðingur sé. Loki verður alveg eins og fífl og þorði ekki annað en að segja frekjunni honum Frissa að Þjassi Örn hefði stolið henni út af töfrahrukkukremunum. Hann segir honum alveg eins og er. Frissi skilur málið af því að hann er svo klár. Nú þarf að bjarga Iðunni snyrtifræðingi. Frissi segir að hann þekki konu sem eigi þyrlu og Loki geti farið með henni að sækja Iðunni. Konan heitir Gná og er vön að fara í svona björgunarleiðangra. Loki og Gná fljúga alveg lengst út í skóg að sækja Iðunni. Iðunn er ein heima þegar þau koma og hoppar strax um borð í þyrluna í hnetubrúnu kápunni sinni. Svo er flogið eins hratt og þyrlan getur. En akkúrat þegar að þau eru að fara að fljúga út úr skóginum þá kemur Þjassi Örn á sinni risastóru þyrlu og vill ekki leyfa þeim að fara en þá kom allt í einu kom elding sem að sprengdi þyrluna hans Þjassa Arnar í loft upp og Ingunn og Loki sleppa á sinni þyrlu. Nú gátu allir farið heim að grilla. Iðunn gaf öllum smá af töfrahrukkukreminu sínu og allir urðu ofsalega unglegir aftur. Frekju Skaði dóttir hans Þjassa Arnar varð alveg svakalega reið og vildi að slysið í þyrlunni, sem drap pabba hennar,  yrði rannsakað af lögreglunni. Hún fór á lögreglustöðina og löggan gaf henni endurskinsmerki með mynd af skipi og sagði henni að vera stillt og prúð. Hún fékk frekjukast og heimtaði að fá að velja sér nýtt endurskinsmerki. Löggan hló af frekjukastinu og sagði henni að vera stillt.Hún vildi sko fá endurskinsmerki með mynd af mjög fallegu hvítu blómi. Löggan sem var rosalega skemmtileg eins og allar löggur eru, hló og fíflaðist þangað til að Frekju Skaði hætti að vera í fýlu og sprakk úr hlátri. Áður en Frekju Skaði fór heim til sín þá setti ein löggan tvö endurskinsmerki sem voru eins og augu í laginu útí glugga og sagði að þetta væri til að Frekju Skaði gæti alltaf horft í gluggann og munað eftir pabba sínum. Og allir voru ofsa unglegir og kátir eftir þetta.

 

Víkingar

     Ég er svöng og þreytt. Og svo er mér hræðilega kalt af því að allt er rennandi blautt. Það er ekkert til að borða. Ekkert nema sjór og veikt fólk og hvítfrussandi öldur. Kýrnar mjólka ekki og hænurnar eru hættar að verpa. Fullorðna fólkið er annað hvort veikt af sjóveiki eða bara af matar og vatnsskorti. Það er alltaf vont veður og sjórinn gengur yfir skipið okkar. Mamma er hætt að gráta. Hún grét hræðilega mikið fyrst eftir að Óli dó. Óli var litli bróðir minn. Hann bara dó. Vaknaði bara ekki þegar mamma ætlaði að gefa honum að borða. Pabbi grét ekki. Hann bara tók Óla litla og vafði hann í teppi og setti hann svo ofan í sjóinn. Systkini mín reyndu að hugga mömmu en hún var svo máttfarinn að hún sofnaði fljótt. Hún sofnaði grátandi og vaknaði svo grátandi. Ég held að pabbi sé búin að vaka síðan við lögðum af stað á skipinu. Vinnumennirnir eru þreyttir og svangir og vinnukonurnar hjúfra sig upp að hver annari og reyna að sofa. Við erum búin að vera á ferðinni í marga daga. Við hljótum að koma að landi bráðum. Það er ekkert nema sjór og aftur sjór. Og svo er búið að rigna alveg frá því að við  lögðum af stað frá Noregi. Við urðum að fara þaðan. Pabbi hefði sagt kónginum að hann væri harðstjóri. Kóngurinn ætlaði að láta hálshöggva hann. Þá ákvað mamma að flýja með allt sem við gátum komið í skip til Íslands. Pabbi á skipið og hann er búin að sigla á því um heimsins höf en ekki til Íslands samt. En það hefur aldrei verið svona vont veður áður segir hann. Ekki svona lengi að minnsta kosti. Ég vakna aftur og það er að koma dagur. Það eru allir sofandi nema pabbi og einn vinnumaðurinn sem eru að ausa bátinn hvor i kappi við annan. Það er hætt að rigna og það er betra í sjóinn. Fólkið virðist líka sofa núna ekki bara liggja og vola. Ég reyni að staulast til þeirra og klofa yfir hænsnabúrin og stíg svo upp á dótið sem var bundið saman í hrúgu í miðju skipinu. Þá sá ég það. Land! Ég öskraði og gargaði. Land, land land!

 

Lífið sem leikhús

 Lífið sem leikhús 

 

Vaknaði við yndælis kaffi ilm. Betri helmingurinn hafði lagt á borð og farið í bakaríið og þar að auki farið í blómabúðina og keypt blóm. Ég settist við morgunverðarborðið í silkisloppnum eins og fínar frúr gera og bauð góðan dag með spariröddinni. Dáðist af því sem fyrir augu bar og úthellti hóli. Eftir 3 rækjusalatsbolluna var ég alveg hætt að vera eitthvað fín. Komin með blett i sloppinn og búin að ropa eins og togarasjómaður. Verð að vanda mig næst.

 

            Eftir að vera búin að taka saman sunddótið var skroppið í Laugaskarðlaugina. Hittum Hemma Gunn í pottinum og hann sagði okkur að við værum nú aldeilis heppin að eiga heima í Hveragerði, hér væri svo góð laug. Og hvort við færum ekki á hverjum degi? Sá skárri, alltaf svo kurteis og vel upp alin laug  því að við værum fastagestir. Ég rétt gat haldið andlitinu og nikkað sammála ( ég er svo góð eiginkona ) . Ómögulegt að vera með uppsteit í heitapottinum. Við höfum líka heyrt að ef fólk hagi sér ekki almennilega þar þá sé því úthýst ( ef einhver kemur á gegnsærri sundskýlu í laugina ).

           

            Fórum svo og versluðum í matinn og ég var auðvitað með vesen og fór á kassann hjá súludansmeynni. Þegar hún er að vinna fer ég alltaf til hennar. Hún er bæði glöð og virkar hamingjusöm með vinnuna sína ( sjálfsagt vön að leika að vera glöð). Annað en krakkarnir sem ég verð þunglynd á að „leyfa“ að afgreiða mig. Þau dæsa á mig ef ég er of lengi að setja í pokana mína. Ég myndi gjarnan vilja hafa fólk á besta aldri í afgeiðslustörfum. Það skilur mig svo vel eða „leikur“ að því leiðist ég ekki.

 

     

Þegar heim var komið, henti ég mér upp í sófa og nennti ekki að vera neinn nema ég sjálf. Það er gott að hafa köttin með í svoleiðis verkefnum.

Kveikti á sjónvarpinu til öryggis og þóttist vera að horfa á fréttaskýringaþátt á útlensku. Ég var ekki að horfa og enn síður að hlusta. Ég var bara að gera ekki neitt. Vera ég án þess að einhver vildi eitthvað frá mér. Þegar að ég var búin að hlaða batterýin var komið að kaffitíma. Ég fór í stígvélin og setti á mig ljótu vettlingana og náði í nokkur egg út í hænsnakofa,

 

 sinnti hænunum og bakaði nokkrar pönnukökur og svo leystum við hjónin heimsmálin yfir kaffibolla.

 

 

            Krakkarnir okkar höfðu áhveðið að nú ætti þau að koma í mat til okkar. Það þýddi að ég átti að elda eitthvað gott. Ég skil svona undir rós mál og svo skilur betri það líka. Það er hann sem kaupir kók með sykri handa þeim.

 

Annar sonurinn borðar ekki gráðaost og tengdadóttirin borðar ekki kókos. Allir borða sushi nema betri. Svo að sushi með gráðaost og kókos kemur ekki til greina. Annar  sonurinn er með smá eldunarveiki og það þarf að passa að hann fái að „búa eitthvað til“.

Tengdadóttirinn leggur alltaf á borð. Henni finnst það gaman og  hún er líka ótrúlega góð í því. Ég elda og vel hvað á að vera í matinn. Betri gengur frá eftir mig og svo þegar það er komið að „gjöriði svo vel“. Setjast allir í sín sæti. Eftir matinn slást krakkarnir um hver eigi að vaska upp. Misskildu mig ekki, engin þeirra vill það. Betri lítur á þau ástaraugum og segir að nú sko gangi hann frá. Þau séu búin að vera svo dugleg. Hann og uppþvottavélin eru í sérlegu sambandi. Karlmaðurinn og tækið.

 

            Þegar við erum búin að spila eitthvert spil er komið að desertinum.  Hann róar líka öldurnar. Betri segir okkur endalaust að hann sé alveg rosalega lélegur í spilum. Hann vinnur okkur alltaf en við trúum honum samt þegar að hann segir að þetta hafi bara verið heppni, algjört slys! Þá er komið að því að börnin fari til síns heima og og við hjónin að sofa.

 

            Á svona venjulegum helgardegi eru mörg hlutverk í leikin. Það er eiginkonan undirgefna, frúin í silkisloppnum og svo hænsnabóndinn í stígvélunum, með ljótu vinnuvetlingana. Þessi kurteisa í pottinum og siðsama sundbolnum sem játar öllu sem betri segir (framsvið). Þessi dómharða sem heldur að allar pólskar konur sem flytja til Íslands séu fyrrverandi súludansmeyjar. Mamman og tengdamamman að gera vel við ungana og er svo dugleg að elda. Og svo þessi sem liggur og gónir (sefur?) á ekkert í sjónvarpinu, bara fyrir sig sjálfa (baksvið). Nú og svo auðvitað þessi sem horfir á afkvæmin og betri, ástaraugum að borða matinn sem hún sjálf hafði eldað. Og auðvitað verður að athuga að enginn verði útundan. Kötturinn og tengdadóttirin eru stundum i örlítilli hlutverkaspennu. Þau vilja bæði vera „Roy“. Það er þá sem að kötturinn er lokaður niðri í kjallaranum og þar má hann vera „sinn eigin Roy“ en tengdadóttirin má sitja á besta stað í sófanum.

           

           

 

           

Kæru hænur.

Þið eruð skemmtilegar. Og svo ljómandi duglegar og fallegar. Étið og skítið alla daga eins og herforingjar.  Og ekki er nú hátt á ykkur viðhaldsstigið. Nei, öðru nær og gestir og gangandi koma með blik í auga og þrástara á ykkur gáfuhænurnar mínar. Og þið svona skapgóðar og fallegar. Þið ættuð samt að huxa lauslega um þetta.... ÞIÐ VERÐIÐ AÐ FARA AÐ VERPA. Annars gætuð þið lent í "hænu-heven".

 

Kæra ammæli.

Aftur ertu að nálgast -. Það er ekki að spyrja að því. Það er hægt að reiða sig á þig eins og nýja nál í gömlum heystakk. Ég ætla að halda uppá þig með örlítið minni stæl en síðast. Bara svona létt boð með kannski í mesta lagi örlitlu megrunarfæði og víndropa. Og að sjálfsögðu bleikum Muffins.

Kæri Salomón.

Þú ert draumaköttur.

Kæru aðdáendur!

Mætti ég biðja ykkur að "kommennta" þegar þið lítið yfir þvættinginn úr mér. Ekkert endilega alltaf en kannski stundum.Jors trúlí. Eigöst.